İdealizm

Şeyh Edebali Osman Bey’e nasihatinde, üç kişinin acınacak durumda olduğunu söyler. Bunlarda sadece bir tanesidir cahiller içinde kalan alimler ile akıl sahipleri. Akıl sahiplerinden kaçının ne kadar doğru özler üzerine yaşadığı da tam bir muammadır. Kimi zaman insan yılıyor ve bıkıyor doğru özler üzerine kurgulan idealist bir yaşamdan. Ne çare ki çevremizdeki kimi güruhların sorumsuz, lakayt, samimiyetsiz, ilkesiz, tutarsız vb birçok hastalıkla kuşatılmış kişilik yapılarında bulunmalarından kaynaklanan hayat içindeki etkileri bir türlü kırılamıyor. Kimilerinin; kendilerine ait vazifeleri, başkalarına aitmiş gibi addetmeleri, çözümden yana olmak bir kenara, önce ben zihniyetinden kurtulamamış zihin tasavvurları, nasıl olsa birileri yapıyor, çalışıyor lafızları, birincil mesuliyetlerin arka plana itilmesi, içeriği boş görselliklere yönelişler gibi daha birçok çelişik handikap çığ gibi yolumuza düşüyor. Bazen de diken gibi ayağa batmakta ve bu uğurdaki çırpınmalarımız üzerine sis gibi çökerek, insanlara hizmetteki azmimizin kırılmasına neden olmaktadır. Örümcek gibi ağlarını örenler, kötü kurgulu öykülerin sahte kahramanları gibidirler. Benzer şahıslar, her daim hayatın farklı alanlarında, değişik olaylar içinde, değişik acıları bizlere zuhur ettirebilir. Bildiğim bir şey vardır o da; idealist bir anlayışla yaşam çizgisini sürdürenlerin nazarında, şahısların ve de olayların hiçbir ehemmiyetinin olmadığıdır. Asıl önemli olan kafalara ve yüreklere sızmış çarpık düşüncelerin nasıl düzeltileceğidir. Çünkü köhnemiş fikirler paslı çivilere benzer. Çıkarılması çokça zordur. Şayet mantalitelerdeki arızilikler düzeltilirse, hedeflere varma noktasında idealist bir çalışma içinde bulunulabilir. Yoksa, düşe kalka ilerleme sağlanır ki bu da büyük bir enerji ve zaman kaybıdır. Bu şuur üzere idealistler, ülkelerine hayranlıklarından, insanlarını sevmelerinden, medeniyetlerine ve kültürlerine aşklarından gelen yaşam enerjisi ile dingin limanların sakinliğine doğru kürek sallarlar.(Yansımalar)