Adilane yaşam

İnsan hayatı boyunca birçok tercihlerde bulunur. Bu tercihlerden öyleleri vardır ki, her ne hikmetse bireylerin birçoğu burada yanılgıya düşer.1-Yakınlarınızı, dostlarınızı, arkadaşlarınızı kaybetme pahasına bile olsa, adil bir karar vermek. 2-Dostunuzu ve en yakınınızı memnun etme adına yanlış kararlar altına imza atmak. Birinci ihtimaldeki doğru karar, vicdani bir rahatlık beraber iç huzur yaşatır. Hemen akabinde de kararlarınızı beğenmeyen ve hatta bu kararlardan zarar gören güya dostlarınızı, yakınlarınızı kaybedersiniz. Hatta onların size mesafeli durduklarını görürsünüz. Hep ama hep sizin yanınızda tetikte durulur. Sanki kendi aleyhlerine kararlar verecekmişsiniz gibi. İkinci ihtimalde ise dostlarınızı ve yakınlarınızı memnun etme adına doğruluktan ödün verirsiniz. İkinci ihtimaldeki bir duruş geçmişten günümüze getirdiğiniz doğru yaşam çizginizden bir sapmadır. Sapmalar yeni sapmaları tetikler. Bir süre sonra bunlar normalmiş gibi addedilir. Ardından; yalpalamalar, tutarsızlıklar ve kararsızlıklar türünden çarpıklıklar geliverir. Kişiliğiniz, sözleriniz, davranışlarınız artık kolay kolay düzen tutmaz. Çünkü terazinin ayarı kaçmıştır. Hâlbuki verdiğiniz adil ve doğru bir kararla, çevrenizde sizin gibi kaç kişinin var olduğunu görebilirsiniz…..Tabi ki insanların çoğu daima kendi safında yer alınmasını bekler. Hiçbir surette tökezlemek ve aşağı duruma düşmek ve özellikle tek kalmak istemez. Bilhassa yaptığı hataların yüzüne vurulmasına hiç mi hiç tahammülü yoktur. Genel olarak da sürçmelerin üstünün örtülmesini bekler. Ört bas edilmek, kayırılmak gibi ayrıcalıklar ister. Beklentilerin ne kadar doğru olduğu bilinmez. Ancak ortada ihlal edilen bir hak varsa o zaman terazinin ortasında durma gereği vardır. Dostumuz veya bir yakinimiz ne işin var terazinin ortasında diye seslendiğinde onlara bir cevabımız olmalı. Dostlarımızı arkadaşlarımızı en yakınlarımızı kaybetme pahasına bile olsa adilane olmaktan bir adım bile geri durulmamalıdır. Varsın olmasın dostumuz, arkadaşımız, ahbabımız, gardaşımız, komşumuz. Varsın olsun bir başınalık. Olacaksa da sağlam bir iki tane “adam gibi adam” cancağızımız olsun. (Tespitler)